بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ‏

 

شروع تحقيق: ماه صفر1431 - 20/11/88

آخرين بررسی: 24/اسفند/1398

جمع نفر ساعات فايل مربوطه + جمع تحقيقات و پژوهش های ميدانی، اسنادی همچون کتابخانه­ ای، نرم افزاری و نيز مباحثه­ای و مشاوره­ای : 44 نفر ساعت - جمع صفحات 4 در مقياس A4(باضافه فهرست ها) – تعداد کلمات: 929

پوشه دسته بندی: اعتقادات و مبانی اساسی-  آفريدگار و آفرينش- انسان و بندگی.

 

موضوع: دعا و مناجات هفتم صحيفه سجاديّه هنگام پيشآمدهای ناگوار

مهندسی راهبردی راز و نياز در مقابله با شدائد و مشکلات

قرآن کريم می فرمايد دشمنان بشريت بدانند:

اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم‏ ، «وَ ما هُمْ بِضارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ يَتَعَلَّمُونَ ما يَضُرُّهُمْ وَ لا يَنْفَعُهُمْ وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَراهُ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ وَ لَبِئْسَ ما شَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ» (البقرة : 102). ؛ هيچ گاه نمى‏توانند بدون اجازه خداوند به انسانى زيان برسانند، با آموخته­ها به خلق زيان مى‏رسانيد و سود نمى‏بخشيد، در حالی که مى‏دانستند هر كس چنين كند در عالم آخرت هرگز بهره‏اى نخواهد يافت و آنان به بهاى ناپسندى خود را فروختند، اگر مى‏دانستند.

 

وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا عَرَضَتْ لَهُ مُهِمَّةٌ أَوْ نَزَلَتْ بِهِ، مُلِمَّةٌ وَ عِنْدَ الْكَرْبِ:

دعای امام سيد الساجدين امام العارفين حضرت علی بن الحسين عليهما السّلم  هنگامی که پيش­آمد ناگواری رُخ می­داد يا رنجی مهمی فرود می‌آمد.

(1) «يَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكَارِهِ‏، وَ يَا مَنْ يَفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ، وَ يَا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ إِلَى رَوْحِ الْفَرَجِ» ؛ ای خدايی که گره هر سختی به دست تو گشوده شود و‌ ای که تندی شدائد به عنايتت می‌شکند،‌ ای که راه بيرون‌ شدن از تنگی و رفتن به سوی آسايش از تو خواسته شود.

(2) «ذَلَّتْ لِقُدْرَتِكَ الصِّعَابُ، وَ تَسَبَّبَتْ بِلُطْفِكَ الْأَسْبَابُ، وَ جَرَى بِقُدرَتِكَ الْقَضَاءُ، وَ مَضَتْ عَلَى إِرَادَتِكَ الْأَشْيَاءُ» ؛ دشواری‌ها به لطف تو آسان گردد، وسايل زندگی و اسباب حيات به رحمت تو فراهم آيد و قضا به قدرتت جريان گيرد و همه چيز به اراده تو روان شود.

(3) «فَهِيَ بِمَشِيَّتِكَ دُونَ قَوْلِكَ مُؤْتَمِرَةٌ، وَ بِإِرَادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ مُنْزَجِرَةٌ» ؛ تنها به خواست تو بی‌آن که فرمان دهی، همه چيز فرمان برد و هر چيز محض اراده‌ات بی‌آن که نهی کنی از کار بايستد.

(4) «أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ، وَ أَنْتَ الْمَفْزَعُ فِي الْمُلِمَّاتِ، لَا يَنْدَفِعُ مِنْهَا إِلَّا مَا دَفَعْتَ، وَ لَا يَنْكَشِفُ مِنْهَا إِلَّا مَا كَشَفْتَ» ؛ در تمام دشواری‌ها تو را می‌خوانند و در بليات و گرفتاری‌ها به تو پناه جويند، غير از آن چه که تو دفع کنی بلايی برطرف نگردد و گرهی گشوده نشود مگر خود بگشايی.

(5) «وَ قَدْ نَزَلَ بِي يَا رَبِّ مَا قَدْ تَكَأَّدَنِي ثِقْلُهُ، وَ أَلَمَّ بِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ» ؛ پروردگارا بلايی بر من فرود آمده که سختی و ثقل آن مرا در هم شکسته و گرفتاری‌هايی بر من حمله‌ور شده که تحمل آن برای من بسيار دشوار است.

(6) «وَ بِقُدْرَتِكَ أَوْرَدْتَهُ عَلَيَّ وَ بِسُلْطَانِكَ وَجَّهْتَهُ إِلَيَّ» ؛ و در حالی که آن را به سبب قدرتت بر من وارد کرده‌ای و به اقتدار خود متوجه من نموده‌ای.

(7) «فَلَا مُصْدِرَ لِمَا أَوْرَدْتَ، وَ لَا صَارِفَ لِمَا وَجَّهْتَ، وَ لَا فَاتِحَ لِمَا أَغْلَقْتَ، وَ لَا مُغْلِقَ لِمَا فَتَحْتَ، وَ لَا مُيَسِّرَ لِمَا عَسَّرْتَ، وَ لَا نَاصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ» ؛ خدای من بلايی را که تو وارد کرده‌ای کسی برطرف نکند و آن چه فرستاده‌ای ديگری باز نگرداند و گره بسته تو را کسی نگشايد و گرهی را که بگشايی ديگری نتواند بربندد و کاری را که تو دشوار نموده‌ای کسی آسان نکند و کسی را که تو ذليل کرده‌ای ياوری نباشد.

(8) «فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ افْتَحْ لِي يَا رَبِّ بَابَ الْفَرَجِ بِطَوْلِكَ، وَ اكْسِرْ عَنِّي سُلْطَانَ الْهَمِّ بِحَوْلِكَ، وَ أَنِلْنِي حُسْنَ النَّظَرِ فِيمَا شَكَوْتُ، وَ أَذِقْنِي حَلَاوَةَ الصُّنْعِ فِيمَا سَأَلْتُ، وَ هَبْ لِي‏ مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ فَرَجاً هَنِيئاً، وَ اجْعَلْ لِي مِنْ عِنْدِكَ مَخْرَجاً وَحِيّاً» ؛  پس بر محمد و آل او درود فرست و ای پروردگار به رحمت خود درهای آسايش را برويم بگشای و با قدرت بی انتهايت سلطان غم را در ميدان زندگی بشکن و مرا در موردی که از آن شکوه دارم به عنايت و احسان خود بهره­مند کن و به ناله­ها و درخواست من شيرينی اجابت بچشان و از جانب خود رحمت و گشايشی آرامش­بخش نصيب فرما و مرا از گرفتاری‌ها نجات و رهايی سريع مقرر بنما.

(9) «وَ لَا تَشْغَلْنِي بِالاهْتِمَامِ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِكَ، وَ اسْتِعْمَالِ سُنَّتِكَ» ؛ و به خاطر چيرگی غم و اندوه مرا از بجا آوردن دستورات واجب و کارهای مستحبات باز مدار.

(10) «فَقَدْ ضِقْتُ لِمَا نَزَلَ بِي يَا رَبِّ ذَرْعاً، وَ امْتَلَأْتُ بِحَمْلِ مَا حَدَثَ عَلَيَّ هَمّاً، وَ أَنْتَ الْقَادِرُ عَلَى كَشْفِ مَا مُنِيتُ بِهِ، وَ دَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِيهِ، فَافْعَلْ بِي ذَلِكَ وَ إِنْ لَمْ أَسْتَوْجِبْهُ مِنْكَ، يَا ذَا الْعَرْشِ الْعَظِيمِ» ؛ پروردگارا همانا به سبب آنچه به سرم آمده بی‌تاب و ناتوان شده­ام و از پيش­آمدهای ناگوار تمام وجودم اندوهگين گشته و در حالی که تو به رفع گرفتاری‌ها و برطرف کردن مشکلات من توانايی، پس تقاضای مرا اجابت کن، هر چند مستحق آن همه لطف تو نيستم‌، ای صاحب عرش عظيم.

(الصحيفة السجادية، ص: 54 ؛ على بن الحسين، امام چهارم عليه السلام، الصحيفة السجادية - قم، چاپ: اول، 1376ش.).

تفسير دعای شريف هفتم صحيفه سجاديّه

 

ادامه دارد...

 

 

«آخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمين»

عبدالعلی سليمانی بروجنی

تحقيقات و مطالعات راه­بردی اسلام و معارف الهی

http://www.islam-ds.ir

Email: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید